کودکان و نوجوانانی که در معرض مقادیر زیادی از آلودگی هوای ناشی از وسایل نقلیه قرار میگیرند، به نوع خاصی از تخریب DNA به صورت کوتاه شدن تلومر دچار می‌شوند.

تلومر منطقه ای از توالی های تکرار شونده نوکلئوتید در انتهای هر کروموزوم است که انتهای کروموزوم را از تخریب و سایش در اثر همسایگی با سایر کروموزوم ها مصون نگاه می دارد. کوتاه شدن تلومر با پیری، مرگ و بیماری های مربوط به افزایش سن در ارتباط است. در تحقیقی دیده شده است که افرادی با طول تلومرهای بلندتر، عمر طولانی تری نسبت به افراد با تلومر کوتاه تر دارند.

افراد جوان با آسم هم می توانند دچار کوتاهی تلومر شوند. طول تلومر می تواند به نحوی پتانسیل استفاده بعنوان بیومارکر تخریب DNA در اثر عوامل زیست محیطی یا التهاب مزمن باشد. آزمایشی بر روی ۱۴ کودک و نوجوان در کالیفرنیا، دومین شهر پر جمعیت آمریکا انجام شد و ارتباط بین PAHها (هیدروکربن های آروماتیک‌ پلی سیکلیک) که آلاینده ای ناشی از اگزوز وسایل نقلیه است، و کوتاه شدگی تلومر که نوعی تخریب DNA معمولا مربوط به افزایش سن است مورد ارزیابی قرار گرفت.

آلودگی هوا علاوه بر مشکلاتی که قبلاً به اثبات رسیده اند، باعث استرس اکسید کننده میشود که میتواند لیپیدها، پروتئین ها و DNA را تخریب کند. تحقیقات نشان داده است که کودکان ممکن است ساختار کوتاه شوندگی تلومری متفاوت از بزرگسالان داشته باشند، که آنها را نسبت به اثرات مخرب آلودگی هوا آسیب پذیر تر میکند.

با تحقیقات بیشتر تلومرها می‌توانند نشانگر زیستی جدیدی برای بازتاب تاثیرات آلودگی هوا در سطح سلولی باشند یا حتی در شناخت تاثیرات آلودگی ها بر سلامتی کمک کند.

منبع: sciencedaily