محدودیت کالری در موش ها چربی را کاهش می دهد اما موهای بدن را افزایش می دهد

محدودیت کالری ممکن است به موش ها کمک کند که لاغر بمانند و مدت بیشتری عمر کنند، اما این بدین معنی است که داشتن چربی کمتر موجب می شود آن ها در گرم نگه داشتن بدن شان به مشکل بر بخورند.
محققان برزیلی دریافته اند که پوست موش با تحریک رشد مو، افزایش جریان خون و تغییر متابولیسم سلولی به منظور افزایش کارایی انرژی، به محدودیت کالری پاسخ می دهند.
این مطالعه، که در ۱۲ سپتامبر در مجله Cell Reports منتشر شده، نشان می دهد که حیوانات می توانند از این به عنوان یک سازگاری تکاملی برای زنده ماندن و گرم شدن در شرایط غذایی محدود استفاده کنند.
به گفته آلیشیا کوولتوفسکی، استاد انستیتوی شیمی دانشگاه سائوپائولو، تغییرات مو و پوست کاملا قابل توجه بوده و جالب هستند، زیرا آنها تنها پس از چند ماه، هنگامی که حیوانات هنوز پیر نیستند، قابل مشاهده هستند. این تغییرات ممکن است مربوط به افزایش در تعداد سلول های بنیادی پوست که پوست را در برابر اثرات پیری حفظ می کند باشد که ما همچنین قادر به تشخیص آن بودیم.
پیش از این ارتباط غذاهای کم کالری با طیف وسیعی از مزایا برای سلامتی، افزایش طول عمر و کاهش مقاومت انسولین و کمک به درمان سرطان همراه بود اما اثر آن روی پوست مشخص نشده بود.
برای کسب اطلاعات بیشتر، محققین سلول های بنیادی پوستی را مورد مطالعه قرار دادند.
آن ها موش هایی که محدودیت غذایی نداشتند را با آن هایی که محدودیت کالری داشتند به مدت شش ماه تحت نظر و مورد مقایسه قرار دادند. موش هایی که محدودیت کالری داشتند حدود نیمی از جرم بدن خود را از دست دادند و پوششی از موهای ضخیم و طویل را نشان دادند.
این گروه مشاهده کردند که در سطح سلولی، یکی از عوارض جانبی رژیم غذایی، گسترش سلول های بنیادی فولیکول مو بود که منجر به افزایش رشد فولیکول مو شد و در مقایسه با موش های کنترل، بیش از سه برابر عروق در سطح پوستشان تشکیل شد که موجب می شد خون گرم بیشتری به پوست آن ها برسد. سلول های پوستی آن ها نیز از نظر متابولیسمی متفاوت بودند و با گذشت زمان انرژی کمتری را در به صورت گرما از دست می دانند.
محققان سپس تکه های مو را از موش ها ی هر دو گروه تراشیدند تا تأیید کنند که موهای اضافی به گرم کردن بدن حیوانات که با محدودیت کالری مواجه بودند کمک می کنند. در واقع، بر اساس اندازه گیری های از دست دادن گرما، موهای ضخیم تر به عایق کردن گرما کمک می کند و موش ها با محدودیت کالری، سست تر بودند و علائم متابولیسم شکسته را نشان میدادند.
این یافته ها بویژه از این جهت اهمیت پیدا می کند که نه تنها اثر قوی محدودیت کالری روی پوست را نشان می دهد بلکه یک مکانیسم سازشی برای افزایش عایق پذیری پوستی تحت شرایط محدودیت کالری است.

منبع: sciencedaily

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *