سرطان پروستات دومین دلیل مرگ و میر مردان مرتبط با سرطان در ایالات متحده است. اگر سرطان پروستات بعد از درمان یا عمل جراحی یا تشعشع مجددا باز گردد درمان بعدی معمولاً با کاهش هورمون مردانه تستوسترون همراه است که رشد سلول های سرطانی را کاهش می دهد. اما به مرور زمان، سرطان راهی برای تحمل کمبود این هورمون لازم برای رشد خود را می یابد و به طور تهاجمی به مغز استخوان، ریه‌ها و غدد لنفاوی متاستاز میدهد.

 

محققان آمریکایی در آزمایشگاه، آب انار را بر سلولهای کشت شده سرطانی پروستات مقاوم به تستسترون (هرچه به تستسترون مقاوم تر باشد به متاستاز تمایل بیشتری دارد) بررسی کردند.

آنها دریافتند که سلولهای زنده ی مواجه شده با آب انار بهم چسبیدگی بیشتری در سلول‌ها داشتند، به عبارت دیگر سلولهای کمتری از تومور جدا شدند و حرکت کردند.

محققان سپس گروه های فعال در ترکیبات آب انار را که تاثیر مولکولی بر چسبندگی سلول ها و حرکت آنها در سلول های سرطانی پروستات متاستازی دارد را شناسایی کردند: فنیل پروپانوئیدها، هیدروبنزوئیک اسیدها، فلاون ها، و سلولهای چربی هم یوغ.

 

با دانستن عوامل موثر می‌توان آنها را طوری بهینه‌سازی کرد تا تاثیر بیشتری در جلوگیری از متاستاز سرطان پروستات داشته باشند و در نتیجه رسیدن به درمان های دارویی موثر تر برای سرطان، چرا که ژن ها و پروتئین های درگیر در حرکت سلول های سرطانی پروستات مشابه سایر سرطانهاست، در نتیجه مواد موثره آب انار می ‌تواند تاثیر فراتری در درمان سرطان داشته باشد.

یکی از پروتئین های مهم تولید شده در مغز استخوان باعث می شود تا سلولهای سرطانی به استخوان بروند، محلی که می توانند در آن تومورهای جدیدی را ایجاد کنند. آب انار فعالیت این پروتئین را کاهش می‌دهند و در نتیجه از متاستاز سلول های سرطانی پروستات به استخوان ممانعت می‌کند.

منبع: sciencedaily